Kit Prensa:
Formato .pdf [1,84Mb] Formato .doc
Foto prensa [1213×1500 pix]
| COCOROSIE |
http://www.cocorosieland.com/
en Green Ufos

Se sete doncelas con sete estropallos o fregasen noite e día, cres ti -preguntou a Morsa-, que por fin se limparía? -dubídoo, dixo o Carpinteiro, cunha bágoa na pupila.
Recorremos a Alicia, ao mundo das marabillas ideado por Lewis Carroll para situar a CocoRosie, unha moza que adoita pintar bigotes e a súa irmá que adoita pintar bágoas debaixo das pupilas. Falamos dunha parella que aínda provoca arreguizos ao recordar a catarata de adxectivos que espertaron tras presentar, hai dous anos, un debut fantástico -A maison de mon rêve, Touch and Go. Un disco que non deixou indiferente a ninguén dos que acudiron a el adrede, e tampouco aos que tropezaron nel sen querer. Unha proposta todo inocencia; atrezzo playskool acompañando cantos de serea dun corte clásico afín a María Calas ou a Billie Holiday. Arias debuxadas a través dun lapis plastidecor nun pentagrama onde caben palabras como frescura, orixinalidade ou ese encanto naïve que parecen posuír só elas. O ano pasado o seu segundo disco -Noah’s ark, tamén para Touch and Go- nacía con esa inxusta necesidade de superar o seu irmán maior, e malia recibir algunha crítica malvada, sería tremendamente inxusto non recoñecer que a bañeira que compartían estas irmás no seu piso de París segue producindo as mesmas burbullas ensoñadoras que hai dous anos, convertendo unha vez máis o seu directo nunha das experiencias máis impactantes do momento.
Se a pregunta formulada pola Morsa no encabezado fixese alusión ao recordo que nos deixaron tras visitar a sala Vademecum en novembro de 2004, xunto a Antony and the Johnsons, a resposta despexaría a dúbida do Carpinteiro. Recordos como aquel son imposibles de borrar, nin con sete estropallos.

Pre-escoita:
Noah’s Ark [LP Noah’s Ark]
Good Friday [LP La Maison de Mon Rêve]
Video
Noah’s Ark [Quicktime, 15.9 Mb]
.
.
.
Kit presse:
.pdf format [1,84Mb] .doc format
Press image [1213×1500 pix]
| COCOROSIE |
http://www.cocorosieland.com/
in Green Ufos

Si sept domestiques munies de sept balais frottaient jour et nuit, crois-tu -demanda le Morse, qu’enfin ce serait propre?
J’en doute -dit le Charpentier, la larme à l’œil.
On fait appel à Alice, au pays des merveilles créé par Lewis Carroll pour tenter de définir CocoRosie. Deux sœurs aux habitudes singulières: l’une se dessinant des moustaches, l’autre des larmes sous les paupières. Un duo qui, aujourd’hui encore, nous donne des frissons si on se rappelle l’avalanche de bonnes critiques que reçut leur premier album, La maison de mon rêve ( chez Touch and Go), il y a de ça deux ans. Un disque qui n’a laissé personne indifférent: ni ceux qui l’écoutèrent avec l’idée préalable de le faire, ni ceux qui tombèrent sur lui par hasard. Un projet aux couleurs innocentes: atrezzo playschool et chants de sirène sur un style classique rappelant Maria Callas ou Billie Holiday. Mélodies dessinées au stylot multicolore sur une portée n’évoquant que fraîcheur, originalité…et ce charme naïf qu’elles semblent posséder à elles seules. L’année dernière, leur deuxième album -Noah’s ark, toujours pour le label Touch and Go- naquit avec cette injuste nécessité de surpasser son grand frère. Malgré quelques vilaines critiques, il serait vraiment déraisonnable de ne pas reconnaître que la baignoire que partageaient les deux sœurs dans leur appartement parisien continue bien à produire les mêmes bulles rêveuses qu’il y a deux ans. Et résultat: leur concert est, une fois de plus, l’une des expériences les plus inoubliables du moment.
Si la question formulée au début par le Morse faisait allusion au souvenir qu’elles nous laissèrent après leur passage par le Vademecum en novembre 2004 en compagnie de Antony and the Johnsons, la réponse dissiperait le doute du Charpentier. De tels souvenirs ne peuvent pas s’effacer; pas même à l’aide de sept balais.

Pré-écoute:
Noah’s Ark [LP Noah’s Ark]
Good Friday [LP La Maison de Mon Rêve]
Video
Noah’s Ark [Quicktime, 15.9 Mb]
.
.
.
Press Kit:
.pdf format [1,84Mb] .doc format
Press image [1213×1500 pix]
| COCOROSIE |
http://www.cocorosieland.com/
in Green Ufos

If seven maids with seven scourers scrub day and night, do you think -asked the Walrus- it would be wiped out at last?
I doubt it -said the Carpenter, with a tear in his eye.
We think Alice and the Wonderland created by Lewis Carroll was the most suitable way to introduce CocoRosie: a duo formed by two sisters, one who usually draws a mustache above her mouth and the other who usually draws on tears under her eyes. We talk about a partnership that make people shiver when they remember the good critics they received after their amazing debut: La maison de mon rêve (Touch and Go), two years ago. This record made a difference for those who sought after it as well as for those who came across it. An offer out of the blue: playschool atrezzo accompanied by siren chants in a classical style tracing back to Maria Callas or Billie Holiday. Arias composed by a multicolor pencil on a stave where you only find freshness, originality and that innocent charm only these girls appear to have. Last year, their second record -Noah’s ark, for Touch and Go too- was created under the unjust necessity to surpass the former one. Despite some mean critics, it would be very unfair not to admit that the bathtub which the two sisters used to share in their Parisian flat carries on producing the same dreamy bubbles as two years ago. Their live performance is, once again, one of the most exciting experience of today.
If the question the Walrus made above was refering to the memory left by the artists after visiting Vademecum in November 2004 accompanied by Antony and the Johnsons, the answer would clear the Carpenter’s doubt. Memories like these are impossible to wipe out, not even with seven scourers.

Pre-listening:
Noah’s Ark [LP Noah’s Ark]
Good Friday [LP La Maison de Mon Rêve]
Video
Noah’s Ark [Quicktime, 15.9 Mb]
.
.
.
Kit Prensa:
Formato .pdf [1,84Mb] Formato .doc
Foto prensa [1213×1500 pix]
| COCOROSIE |
http://www.cocorosieland.com/
en Green Ufos

Si siete doncellas con siete estropajos lo fregaran noche y día, ¿crees tú, (preguntó la Morsa), que por fin se limpiaría?
(lo dudo) dijo el Carpintero, con una lágrima en la pupila
Recurrimos a Alicia, al mundo de las maravillas ideado por Lewis Carroll para situar a CocoRosie, una chica que suele pintarse bigotes y su hermana que suele pintarse lágrimas debajo de las pupilas. Hablamos de una pareja que todavía provoca pellizcos al recordar la catarata de adjetivos que despertaron tras presentar, hace dos años, un debut maravilloso ,la maison de mon rêve, Touch and Go. Un disco que no dejó indiferente a nadie de los que acudieron a él a propósito, y tampoco a los que tropezaron en él sin querer. Una propuesta todo inocencia; atrezzo playskool acompañando cantos de sirena de un corte clásico afín a Maria Callas o Billie Holiday. Arias dibujadas a través de un lápiz plastidecor en un pentagrama dónde caben palabras tales como frescura, originalidad o ese encanto naïve que parecen poseer sólo ellas. El año pasado su segundo disco -noah’s ark, también para Touch and Go- nacía con esa injusta necesidad de superar a su hermano mayor, y a pesar de recibir alguna crítica malvada, sería tremendamente injusto no reconocer que la bañera que compartían estas hermanas en su piso de París sigue produciendo las mismas burbujas ensoñadoras que hace dos años, convirtiendo una vez más su directo en una de las experiencias más impactantes del momento.
Si la pregunta formulada por la Morsa en el encabezado, hiciese alusión al recuerdo que nos dejaron tras visitar la sala Vademecum en noviembre de 2004 junto a Antony and the Johnsons, la respuesta despejaría la duda del Carpintero. Recuerdos como aquel son imposibles de borrar, ni con siete estropajos.

Pre-escucha:
Noah’s Ark [LP Noah’s Ark]
Good Friday [LP La Maison de Mon Rêve]
Video
Noah’s Ark [Quicktime, 15.9 Mb]
.
.
.

Entrada 12€ anticipada en: _Vigo (Sinsalaudio; Gong; Elepé; Librería Plaxio), 10€ para os Socios-as, 15€ en taquilla.
Portas abertas ás 20.30 horas. _Concertos ás 21.00 horas.
______________________________________
PAN SONIC [Finlandia _Mute]
actuación ás 21.00 horas
http://www.phinnweb.org/panasonic/
SALVATORE [Noruega _Racingjunior]
actuación ás 22.00 horas
http://www.salvatore.no
______________________________________
______________________________________
Salón Sinsal
Midaircondo (Suecia)
Sábado 27 de Maio ás 21.00 horas no Marco (Salón SINSAL primavera)
Entrada libre co pase de Sinsal Primavera e 2-3 euros para O público en xeral.
http://www.midaircondo.com/
______________________________________

PAN SONIC
Pan sonic son os artistas máis activos e coñecidos dentro da escena finlandesa de electrónica experimental. Foron os primeiros en alcanzar recoñecemento a nivel internacional e pola súa traxectoria artística recibiron no 2004 o prestixioso premio “Finnish State Art Award” de mans da ministra de cultura finlandesa . Investigando nas ásperas fronteiras das frecuencias sonoras, o minimal e o hardcore, o seu son asóciase coa música industrial gótica, onde os países nórdicos son grandes embaixadores, e co ruído a través das súas antisépticas produccións.
Formados nos primeiros noventa con Mika Vainio e Ilpo Väisänen, recalan no subselo experimental de Mute, Blast First! tralas
primeiras grabacións para Sahko, selo finlandés. Úneselles Sami Salo con quen editan Vakio, onde desenvolven unha especie de techno pasivo-agresivo. Pouco despois Salo abandonaos. Os seus seguintes discos sen el (o EP Osasto e Kulma) revierten hacia formulacións máis duras e abstractas.
Pan sonic comezan a actuar en directo en 1996, mentres Vainio grava tamén como Ø. No ‘98 cambian o seu nome ao actual por conflictos legais con Panasonic, e ese “a” perdido aparece como título do seu terceiro álbum. Gravan tamén nese momento o disco Endless co cantante de Suicide, Alan Veiga. En 2001 volveron virar con Aaltopiiri e no 2005 editan o cuádruplo CD Kesto (234.48:4). Algúns dos festivais máis importantes do mundo, museos, e auditorios contaron coa presencia deste dúo finlandés ben sexa co seu proxecto Pan Sonic, ou en colaboración con calquera dos seus dous compoñentes, especialmente Mika Vainio, a miúdo colaborador doutros ilustres da música popular do noso tempo. Non é atrevido dicir que Pan Sonic son uns dos artistas europeos máis apaixonantes dos últimos quince anos á beira de nomes como Autechre en Inglaterra ou Mouse On Mars en Alemaña. Se algunha vez tiveches ganas de saber qué significa o son e porqué tantos artistas “populares” deben moita da súa personalidade a esa parte máis “física” da música, entón Pan Sonic daranche unha “clase maxistral”. Poida que entón
escoites a música con outros ollos.
Artigo en Sentire a Escoltare magazine (italiano)
Pre-escoitas Pan Sonic
Untitled ( cando o grupo se chamaba Panasonic, 12′ SÄHKÖ-007, 1994)
Volume (John Duncan+Pan Sonic, Nine Suggestions -All Questions-)
Eliminated: the stress (John Duncan+Pan Sonic, Nine Suggestions -All Questions-)
V (Merzbow+Pan Sonic, V -Victo-)
Mutaaattori (Kesto, Mute)
______________________________________
______________________________________

SALVATORE
Salvatore son un sexteto noruego que parte dos achados sonoros das bandas de rock experimental dos 70 para , con ese legado, e engadindo os últimos avances da música electrónica, crear un son afastado do que tradicionalmente se asocia á escena post rock, usando a repetición e o minimalismo para crear sensacións de espacio e luminosidade, lonxe da angustia urbana tan patente nos traballos dos seus contemporáneos.
De feito, o ir e vir dos membros da banda maniféstase na diversidade e evolución do seu son desde o rock espacial dos inicios (onde a influencia de grupos como Can e Neu! eran evidentes) ata o compacto son do seu último traballo, Luxus, co se achegan á rítmica tribal africana (algúns dos seus álbums foron gravados en Marrocos) ou ó dancehall jamaicano.
En directo, a súa paixón polo ritmo fai que os seus concertos sexan case ceremonias tribais, estirando os temas en longos desenvolvementos instrumentais para crear unha especie de trance ambiental. Os compoñentes do grupo solápanse mediante a improvisación, creando capas de son que fan imposible apartar a atención do espectáculo.
De tódolos xeitos, o espírito dos seus inicios non desapareceu, seguen manténdose equidistantes entre a vanguardia máis experimental e o pop-rock máis clásico, perseguindo os matices que se atopan entre ambos extremos, a procura de novas formas e expresións musicais,creando un son vitalista e espacioso como os lagos e vales do seu país natal.
Sen dúbida Salvatore son alumnos aventaxados da escola americana que Tortoise e o selo Thrill Jockey de Chicago levantaron ó redor do Jazz, a improvisación e o Rock. Sí, tamén John McEntire produciu os seus discos.
Pre-escoitas Salvatore
Hefe (Luxus, 2004)
Orval (Luxus, 2004)
Fluxus (Luxus, 2004)
Easy (Tempo, 2002)
______________________________________
MIDAIRCONDO

MIDAIRCONDO é un trío de mozas suecas que veñen do mundo das performances visuais e da improvisación electrónica. O disco bebe a partes iguais das influencias do leftfield pop, as constantes vocais de Björk e a estrutura da canción máis convencional, para chegar a un punto novo e insólito. Saxos, samples abstractos, laptops e frautas parecen sair da mesma fonte. Ás veces amosan un toque cabaret e outras un punto vocal que nos fai rendernos á evidencia de estar ante unha banda próxima ao Pop barroco de Konki Duet ou Coco Rosie. A súa proposta encaixa perfectamente nese caixón de sastre que inclúe o pop electrónico, o swing “replicante” do século XXI, o Spoken word, as fontes de Agf, a deusa islandesa ou o veludo xeado de Hanne Hukkelberg. Son suecas, aínda que con esta calor ninguén o diría.
http://www.midaircondo.com/
______________________________________
.
.
.
PRESS:
Press_Pack [dossier .pdf .doc]+Artists Pics [format ZIP, 4,54Mb]
Dossier:
Format .pdf / Format .doc
Press_Pics:
Pan Sonic [2128×2735pix] Salvatore [566×337pix] Midaircondo [2243×2829pix] Midaircondo2 [3780×3780pix]

Pre-Ticket 12€ in: _Vigo (Sinsalaudio; Gong; Elepé; Librería Plaxio), 15€ in box.
doors open to 20.30 pm. _Concerts 21.00 pm.
______________________________________
PAN SONIC [Finlandia _Mute]
live at 21.00 pm
http://www.phinnweb.org/panasonic/
SALVATORE [Noruega _Racingjunior]
live at 22.00 pm
http://www.salvatore.no
______________________________________
______________________________________
Salón Sinsal
Midaircondo (Suecia)
Saturday May 27 at 21 pm in Marco (Salón SINSAL primavera)
Free accsess with “Sinsal Primavera” ticket. 2-3 euros for the other public.
http://www.midaircondo.com/
______________________________________

PAN SONIC
Pan sonic is composed of the more active and famous artists of Finland’s experimental electronic scene. They were the first to be internationally recognized and they received the prestigious Finnish State Art Award from the Finnish minister of culture in 2004, for their artistic orientation. Investigating across the bitter frontiers of sound frequencies, minimal and hardcore, their sound is being associated with the industrial gothic music, which the nordic countries are great references of, and noise through their antiseptic productions.
Formed in the early nineties by Mika Vainio and Ilpo Väisänen, they get into the experimental substance of Mute and Blast First!, after their first recording on the Finnish label Sahko. Sami Salo joins the band , with whom they release Vakio, in which they develop a kind of passive and aggressive techno. But rapidly Sako quits the band. The records that followed without him (the EP Osasto and Kulma) turn back to harder and more abstract projects.
Pan sonic begins to play live in 1996, while Vainio is also recording as Ø. In ‘98 they change their name for the current one due to legal conflicts with Panasonic, and the erased “a” becomes their third album’s title. They also record Endless with Suicide’s singer Alan Vega. In 2001 they are in tour again with Aaltopiiri and in 2005 they release the quadruple record Kesto.
Some of the most important festivals and museums of the world and also auditoriums have been visited by this Finnish duo, whether for their project Pan sonic or in colaboration of any of its two members, particularly Mika Vainio who often works with other celebrities of our contemporary popular music. It’s easy to say Pan sonic is one of the most pasionating european band of the last 15 years, along with other names like Autechre in England or Mouse On Mars in Germany. If you ever wished to know what sound really means and why so many “popular” artists’ characters are influenced by this more “physical” part of the music, then Pan sonic will gives you a “masterful class”. After that you might never listen to music like you used to.
Article in Sentire a Escoltare magazine (italian)
Pre-listen Pan Sonic
Untitled (when the project called Panasonic, 12′ SÄHKÖ-007, 1994)
Volume (John Duncan+Pan Sonic, Nine Suggestions -All Questions-)
Eliminated: the stress (John Duncan+Pan Sonic, Nine Suggestions -All Questions-)
V (Merzbow+Pan Sonic, V -Victo-)
Mutaaattori (Kesto, Mute)
______________________________________
______________________________________

SALVATORE
Salvatore is a Norwegian sextet whose basis is the sound discoveries of 70’s experimental rock bands. It aims to produce a diferent sound of what is traditionally associated with the “pop-rock” scene, taking advantage of this inheritance and adding technology’s late advances of electronic music. They use repetition and minimalism to create a sensation of space and light, far from the urban anxiety which is so present in the works of their contemporaries.
In fact, the constant movement of the band’s members can be felt through the diversity and evolution of its sound, raging from the spatial rock of the beginnings (in which the influence of some bands like Can and Neu! was obvious), to the compact sound of its last project, Luxus, that even tends towards African tribal rythm (they recorded sometimes in Morocco) or towards the Jamaican dancehall. In live, their passion for rythm almost transforms the concerts into tribal ceremonies, turning the themes into long instrumental developments and creating finally a sort of transe atmosphere. The members of the group overlap through improvisation, producing sounds that catch the eyes of the audience.
Anyway, their early’s spirit has not disappeared; they still remain just between the more experimental “avant-garde” and the pop rock, looking for the shades that can be found between both extremes, the quest of new musical forms and expressions, which is not incompatible with the creation of a lively and spacious sound… like the Norwegian lakes and valleys.
Of course, Salvatore are exceptional students from the american school set up by Tortoise and the label Thrill Jockey of Chicago around Jazz, improvisation and Rock. Moreover, John McEntire producted their albums.
Pre-listen Salvatore
Hefe (Luxus, 2004)
Orval (Luxus, 2004)
Fluxus (Luxus, 2004)
Easy (Tempo, 2002)
______________________________________
MIDAIRCONDO

Midaircondo are three Swedish girls coming from the world of visual performances and electronic improvisation. The record takes equal inspiration from leftfield-pop influences, Björk’s constant vocals or from the most conventional song’s structure…to result new and unusual. Saxophones, abstract samples, laptops and flutes flow together, with sometimes a touch of “cabaret”, sometimes with this vocal particularity that confirms their closeness to the baroque-pop style of Konki Duet or Coco Rosie. Their proposition perfectly fits this shambles including electronic pop and the new swing of the 21st century . Spoken Word, between the sources of Agf, the Icelandic queen and the third iced-hair of Hanne Hukkelberg. They are Swedish; even though with this warmth, nobody would tell it.
http://www.midaircondo.com/
______________________________________
.
.
.
PRENSA:
Pack_prensa [dossier .pdf .doc]+Fotos artistas [formato ZIP, 4,54Mb]
Dossier:
Formato .pdf / Formato .doc
Fotos:
Pan Sonic [2128×2735pix] Salvatore [566×337pix] Midaircondo [2243×2829pix] Midaircondo2 [3780×3780pix]

Entrada 12€ anticipada en: _Vigo (Sinsalaudio; Gong; Elepé; Librería Plaxio), 10€ para los Socios-as, 15€ En taquilla.
Puertas abiertas a las 20.30 horas. _Conciertos a las 21.00 horas.
______________________________________
PAN SONIC [Finlandia _Mute]
actuación a las 21.00 horas
http://www.phinnweb.org/panasonic/
SALVATORE [Noruega _Racingjunior]
actuación a las 22.00 horas
http://www.salvatore.no
______________________________________
______________________________________
Salón Sinsal
Midaircondo (Suecia)
Sábado 27 de Mayo ás 21.00 horas en el Museo Marco (Salón SINSAL primavera)
Entrada libre con el pase de Sinsal Primavera y 2-3 euros para el público general.
______________________________________

PAN SONIC
Pan sonic son los artistas más activos y conocidos en la escena finlandesa de la electrónica experimental. Han sido los primeros en alcanzar reconocimiento a nivel internacional y por su trayectoria artística han recibido en el 2004 el prestigioso premio Finnish State Art Award de manos de la ministra de cultura finlandesa . Investigando en las ásperas fronteras de las frecuencias sonoras, el minimal y el hardcore, su sonido se asocia con la música industrial gótica, donde los países nórdicos son grandes embajadores, y el ruido a través de sus antisepticas producciones .
Formados en los primeros noventa con Mika Vainio e Ilpo Väisänen recalan en el subsello experimental de Mute, Blast First!, tras sus primeras grabaciones para Sahko, sello finlandés. Se les une Sami Salo con quien editan Vakio, donde desarrollan una especie de techno pasivo agresivo. Poco después Salo les deja. Sus siguientes discos sin él (el EP Osasto y Kulma) revierten a planteamientos más duros y abstractos.
Pan sonic comienzan a actuar en directo en 1996, mientras Vainio graba también como Ø. En el ‘98 cambian su nombre al actual por conflictos legales con Panasonic, y la “a” perdida aparece como título de su tercer álbum. Graban también entonces el disco Endless con el cantante de Suicide, Alan Vega. En 2001 volvieron a girar con Aaltopiiri y en el 2005 editan el cuádruple CD Kesto (234.48:4).
Algunos de los festivales más importantes del mundo, museos, y auditorios han contado con la presencia de este dúo finlandés bien sea con su proyecto Pan sonic, o en actuaciones con cualquiera de sus dos componentes, a menudo colaboradores con otros ilustres de la música popular de nuestro tiempo. No es atrevido decir que Pan sonic son uno de los artistas europeos más apasionantes de los últimos quince años al lado de nombres como Autechre en Inglaterra o Mouse On Mars en Alemania. Si alguna vez has tenido ganas de saber qué significa el sonido y por qué tantos artistas “populares” deben mucha de su personalidad a esa parte más “física” de la música, Pan sonic te daran una “clase magistral”. Puede que entonces escuches la música con otros ojos.
Artículo en Sentire a Escoltare magazine (italiano)
Pre-escuchas Pan Sonic
Untitled ( cuando el grupo se llamaba Panasonic, 12′ SÄHKÖ-007, 1994)
Volume (John Duncan+Pan Sonic, Nine Suggestions -All Questions-)
Eliminated: the stress (John Duncan+Pan Sonic, Nine Suggestions -All Questions-)
V (Merzbow+Pan Sonic, V -Victo-)
Mutaaattori (Kesto, Mute)
______________________________________
______________________________________

SALVATORE
Salvatore son un sexteto noruego que parte de los hallazgos sonoros de las bandas de rock experimental de los 70 para , con ese legado, y
añadiendo los últimos avances de la música electrónica, crear un sonido alejado de lo que tradicionalmente se asocia a la escena “post rock”, usando la repetición y el minimalismo para crear sensación de espacio y luminosidad, lejos de la angustia urbana tan patente en los trabajos de sus contemporáneos.
De hecho, el ir y venir de los miembros de la banda se manifiesta en la diversidad y evolución de su sonido desde el rock espacial de los inicios (donde la influencia de grupos como Can y Neu! eran evidentes) hasta el compacto sonido de su último trabajo, Luxus, en donde incluso se acercan a la rítmica tribal africana (algunos de sus álbumes han sido grabados en Marruecos) o el Dancehall jamaicano.
En directo, su pasión por el ritmo hace que sus conciertos se conviertan casi en ceremonias tribales, donde los temas se estiran en largos desarrollos instrumentales, llegando a crear una especie de trance ambiental. Los componentes del grupo se solapan mediante la improvisación, creando capas de sonido que hacen imposible aparatar su atención del espectáculo.
De todos modos, el espíritu de sus inicios no ha desaparecido, siguen manteniéndose equidistantes entre la vanguardia más experimental y el pop-rock, persiguiendo los matices que se encuentran entre ambos extremos, la búsqueda de nuevas formas y expresiones musicales, que no está reñida con la creación de un sonido vitalista y espacioso como los lagos y valles de su país natal.
Sin duda Salvatore son alumnos aventajados de la escuela americana que Tortoise y el sello Thrill Jockey de Chicago han levantado alrededor del Jazz, la improvisación y el Rock. Sí, también John McEntire ha producido sus discos.
Pre-escuchas Salvatore
Hefe (Luxus, 2004)
Orval (Luxus, 2004)
Fluxus (Luxus, 2004)
Easy (Tempo, 2002)
______________________________________
MIDAIRCONDO

MIDAIRCONDO es un trío de mujeres suecas que vieen del mundo de las performances visuales y de la improvisación electrónica. El disco bebe a partes iguales de las influencias del leftfield pop, las constantes vocales de Björk e la estrutura de la canción más convencional, para llegar a un punto nuevo e insólito. Saxos, samples abstractos, laptops y flautas parecen salir de la misma fuente. Algunas veces muestran un toque cabaret y otras un punto vocal que nos hace rendirnos a la evidencia de estar ante una banda próxima al Pop barroco de Konki Duet o Coco Rosie. Su propuesta encaja perfectamente en ese cajón de sastre que incluye el pop electrónico, el swing “replicante” del Siglo XXI, el Spoken word, las fuentes de Agf, la diosa islandesa o el pop congelado de Hanne Hukkelberg. Son suecas, aunque con este calor nadie lo diría.
http://www.midaircondo.com/
______________________________________
.
.
.
.
APPUYER(Presser):
Pack_presser [dossier .pdf .doc]+Photos artists [formato ZIP, 4,54Mb]
Dossier:
Format .pdf / Format .doc
Photos:
Pan Sonic [2128×2735pix] Salvatore [566×337pix] Midaircondo [2243×2829pix] Midaircondo2 [3780×3780pix]

L’entrée 12 € a avancé dans: _Vigo (Sinsalaudio; Gong; Elepé; Librería Plaxio), 10€ pour les associés 15€ dans guichet.
Portes ouvertes à 20.30 pm. _Concerts à 21.00 pm.
______________________________________
PAN SONIC [Finland _Mute]
Performance à 21.00 pm
http://www.phinnweb.org/panasonic/
SALVATORE [Norvégien _Racingjunior]
Performance à 22.00 pm
http://www.salvatore.no
______________________________________
______________________________________
Salón Sinsal
Midaircondo (Suéde)
Samedi, le 27ème de mai à 21.00 heures dans le Musée Marco (Salón SINSAL primavera)
Entrée gratuite Avec l’entrée du Sinsal Primavera et 2-3 euros pour le grand public.
______________________________________

PAN SONIC
Pan sonic se compose des artistes les plus actifs et les plus connus de la scène électronique expérimentale finlandaise. Ils furent les premiers à être reconnus internationalement et reçurent le fameux prix du Finnish State Art Award des mains de la ministre finlandaise de la culture en 2004, pour leur orientation artistique. En creusant le long des frontières dissonnantes des fréquences sonores, le minimal et le hardcore, leur musique rappelle le son gothique industriel, dont les pays nordiques sont les grands ambassadeurs, et le bruit à travers de leur production froidement métallique et soignée.
Incarnés au début des années 90 par Mika Vainio et Ilpo Väisänen, ils pénètrent au cœur de la substance expérimentale de Mute ou encore Blast First dans leurs premiers enregistrements pour le label finlandais Shako. Sami Salo se joind ensuite au groupe, avec lequel ils sortent Vakio, qui expérimente une sorte de techno passive et agressive. Peu de temps après, Salo quitte le groupe. Les albums qui suivirent sans lui ( le EP Osato et Kulma ) renouent avec des projets plus durs et plus abstraits.
Pan sonic donne ses premiers concerts en 1996, alors que Vainio enregistre parallèlement sous le nom de Ø. En 98, le groupe change de nom, obtant pour l’actuel Pan sonic en raison de conflits judiciaires avec Panasonic, et le “a” effacé constitue le titre de leur troisième album. Ils enregistrent alors également l’album Endless avec le chanteur de Suicide, Alan Vega. En 2001 ils ré-entreprennent une tournée avec Aaltopiiri et en 2005 le cuadruple CD Kesto est dans les bacs.
Certains des plus importants festivals et musées du monde, ainsi que le public, ont compté sur la présence de ce duo finlandais, que ce soit pour leur projet Pan sonic comme pour d’autres d’un des deux membres du groupe, souvent en colaboration avec d’autres illustres de la musique populaire de notre époque. On peut sans crainte affirmer que Pan sonic est l’un des groupes d’artistes européens les plus passionants des quinze dernières années, a l’instar de grands noms comme Autechre en Angleterre ou Mouse On Mars en Allemagne. Si vous avez déjà eu l’envie de savoir ce que vraiment signifie le Son et pourquoi tant d’artistes “populaires” doivent beaucoup de leur personnalité à cette partie davantage “physique” de la musique, Pan sonic vous donnera un cours magistral. Il est bien possible qu’ensuite vous n’écoutiez plus la musique de la même façon.
Artigo en Sentire a Escoltare magazine (italiano)
Pre-escoitas Pan Sonic
Untitled ( cando o grupo se chamaba Panasonic, 12′ SÄHKÖ-007, 1994)
Volume (John Duncan+Pan Sonic, Nine Suggestions -All Questions-)
Eliminated: the stress (John Duncan+Pan Sonic, Nine Suggestions -All Questions-)
V (Merzbow+Pan Sonic, V -Victo-)
Mutaaattori (Kesto, Mute)
______________________________________
______________________________________

SALVATORE
Salvatore est un groupe de sept norvégiens se basant sur les trouvailles sonores des groupes de rock expérimental des années 70, afin de créer, grâce à cet héritage et en y ajoutant les tout derniers progrès de la musique électronique, un son différent de ce qui s’associe traditionnellement à la scène “post-rock”. En utilisant répétition et minimalisme, ils imposent une sensation d’espace et de lumière, loin de l’anxiété urbaine, tant présente dans les projets de leurs contemporains.
De fait, l’aller-et-venue des membres du groupe se ressent dans la diversité et l’évolution de leur musique, depuis le rock “spatial” de leurs débuts ( dont l’influence de groupes comme Can et Neu était évidente ), jusqu’au son compact de leur dernier album, Luxus, dans lequel ils s’approchent même de la rythmique tribale africaine ( certains de leurs albums ont été enregistrés au Maroc ), ou du Dancehall jamaïcain.
En live, leur passion pour le rythme est telle qu’elle donne au concert des airs de cérémonies tribales, au cours desquelles les morceaux s’étendent en de longs développements instrumentaux, qui réussisent à créer une sorte d’atmosphère de transe. Les membres du groupe se laissent aller en improvisation, en émettant des capes de son dont il est impossible de détourner l’attention, les yeux rivés sur le spectacle.
L’esprit de leurs débuts n’a pour autant pas disparu: ils se maintiennent juste entre l’avant-garde plus expérimentale et le pop-rock, en appréciant les nuances de ces deux extrêmes et en recherchant de nouvelles formes et expressions musicales, qui ne sont guère incompatibles avec la création d’un son vivant et spatieux, à l’image des lacs et des vallées de leur pays natal.
Les membres de Salvatore sont bien sûr des élèves remarquables de l’école américaine que Tortoise et le label Thrill Jockey de Chicago ont fondée autour du jazz, de l’improvisation et du rock. Autre chose: leurs albums ont également été produits par John McEntire.
Pre-escoitas Salvatore
Hefe (Luxus, 2004)
Orval (Luxus, 2004)
Fluxus (Luxus, 2004)
Easy (Tempo, 2002)
______________________________________
MIDAIRCONDO

Midaircondo est un trio de suédoises issues du monde des performances visuelles et de l’improvisation électronique. L’album s’inspire autant des influences du “leftfield pop”, des constantes vocales de Björk ou que de la structure musicale la plus conventionnelle…pour un résultat insolite et nouveau. Saxos, sampis abstraits, ordinateurs et flûtes semblent provenir d’une seule et même voix, parfois avec une touche cabaret, parfois avec cet élément vocal qui nous rend à l’évidence: on est face à un groupe proche du pop baroque de Konki Duet ou de Coco Rosie. Leur projet s’intégrera parfaitement dans ce grand capharnaüm incluant la pop électronique et le nouveau swing du 21e siècle. Spoken Word, entre l’inspiration de Agf, la déesse islandaise et “le troisième cheveux gelé” de Hanne Hukkelberg. Elles sont suédoises, certes… bien qu’avec cette chaleur, on ait du mal à le croire.
http://www.midaircondo.com/
______________________________________
.
.
.
Red Bull Music Academy llega en 2006 a su novena edición, que se celebrará en la ciudad australiana de Melbourne. Para acercar el concepto de este proyecto a sus destinatarios principales (DJ’s, músicos, productores y demás actores envueltos en la escena musical de nuestros días), se están realizando una serie de talleres informativos en varias ciudades españolas, coincidiendo con el período de envío de solicitudes, que se abrió el pasado 14 de abril y se cerrará el 3 de junio. En Vigo, esta sesión informativa se desarrolla, por segundo año consecutivo, dentro del Festival Sinsal, y tendrá lugar en el Museo de Arte Contemporánea de Vigo (MARCO) el sábado 29 de abril a las 19 h., (entrada gratuita) con una fiesta posterior en el Club Vademecwm a partir de la 01 h.
Para presentar esta actividad, participarán el DJ y productor alemán Patrick Pulsinger y los miembros del Colectivo Arkestra. Precisamente, uno de sus componentes, Mweslee, fue el único participante español en RBMA 2005 en Seattle (EEUU). Junto a ellos, estará también Víctor Flores, integrante de SINSALaudio y participante en RBMA en 2003 en Ciudad del Cabo (Sudáfrica).
Estas sesiones informativas explican el concepto de Red Bull Music Academy y cómo los aspirantes pueden enviar sus solicitudes, además de solventar dudas y recrear las actividades de una jornada dentro de la Academia. En el caso de Vigo, Patrick Pulsinger, tutor habitual en Red Bull Music Academy (dirigió charlas y sesiones de estudio entres ediciones) realizará una sesión práctica con uno de sus instrumentos de trabajo preferidos, un sampler Akai MPC, además de hablar de su labor como productor en la sombra para otros artistas. Por su parte, los miembros de Arkestra charlarán sobre sus actividades y sobre cómo han situado a Vigo en el mapa de la escena Hip Hop internacional.

[fotografía: RBMA, Patrick Pulsinger en RBMA 02]
Destino Melbourne
Para participar en RBMA, los aspirantes deben remitir su música (bien sus propios temas o una sesión si son DJ’s), junto a un cuestionario que se puede descargar desde la web de la Academia y que también aparece en el CD-ROM que en se distribuirá en la sesión del sábado en el MARCO. Berlín, Dublín, Nueva York, Londres, Sao Paulo, Ciudad del Cabo, Roma y Seattle han acogido este encuentro de personas para las que la música es más que una distracción o una herramienta de ocio.
Cada grupo de treinta participantes se reúne a lo largo de dos semanas, en las que las conferencias dan paso al trabajo en estudio. Con la ayuda de grandes tutores, son muchos los tracks que ven la luz en la Academia. Los participantes
también tienen la posibilidad de tocar en directo en la propia RBMA radio. La actividad musical y las nuevas amistades propician momentos de grandes sinergias, y ese mismo espíritu y energía se encuentra en las actuaciones diarias en los clubs de la ciudad, donde todos los participantes pinchan o tocan en directo mientras sus compañeros desgastan las suelas de sus zapatillas en la pista.
Los formularios y toda la información sobre RBMA están disponibles en www.redbullmusicacademy.com. En la web, también se pueden encontrar los diarios de ediciones anteriores, videos de las sesiones más destacadas, las emisiones de RBMA radio, foros y, por supuesto, una lista de todos los grandes artistas que han traspasado las puertas de la Academia para compartir sus conocimientos.
Patrick Pulsinger
Aunque nació en Alemania, Patrick Pulsinger creció en Styria, Austria, y ha desarrollado toda su carrera profesional en Viena. En 1991 conoció a Erdem Tunakan, que en aquel momento trasteaba con un viejo ordenador Atari. La colaboración entre ambos se inició cuando se encerraron durante dos días en un estudio de grabación y parieron un album completo, “b.Low-3.11-eyewittness news on subfusion fm”, editado en el sello Abuse Industries. En un par de días no quedaba una sola copia en las tiendas.
En 1992 Patrick se mudó a Nueva York, para dar un paso más en su carrera como como DJ y productor. Consiguió un trabajo como DJ en el famoso club Limelight y como productor para el sello Techno Vortex. Cansado de que los sellos no entendieran la música que producía, volvió a Viena, y junto Erdem decidió que era hora de tomar las riendas de su carrera. Era 1993 y Cheap Records había nacido. Con el tiempo, se convirtió en uno de los sellos más influyentes de la electrónica centroeuropea.
Pulsinger formó parte de proyectos como Sluts’n’Strings & 909, y editó sus temas en sellos como el propio Cheap, Disko B o Mo’Wax, pero, sin duda, su labor más reconocida es la de productor para artistas como Louie Austen o DJ Hell.
Patrick ha realizado trabajos como remezclador para artistas tan dispares como Pet Shop Boys, Grace Jones, Lamb, Oplbastards, Anti Pop Consortium, Cornershop o David Holmes.
En los últimos tiempos, Pulsinger se ha centrado en producciones propias y ajenas en su estudio de Viena y en proyectos como DP-S, una formación de música experimental en la que maneja un sintetizador modular de los años 70, acompañado por Werner Dafeldecker al contrabajo.

[fotografía: RBMA, Partrik Pulsinger en RBMA 02]
Arkestra
Colectivo gallego con base de operaciones en Vigo, compuesto por DJ’s, productores, músicos, artistas gráficos y demás especímenes del mundo cultural; un grupo integrado por miembros fijos, acompañado por una amplia lista de colaboradores pertenecientes a diferentes disciplinas y ámbitos del arte urbano. Con sus programaciones regulares en espacios como Vademecwm, La Bola de Cristal o Verbum Café, Arkestra se ha hecho un hueco en el panorama nacional, gracias a la solidez de sus artistas autóctonos y a la calidad contrastada de sus invitados internacionales.
Jazz, Soul, Funk, Hip Hop, Electrónica y todo lo que tenga groove forman parte de su receta sonora. Aunque Arkestra nació oficialmente en 2005, la mayoría de sus integrantes llevaban más de una década compilando y ofreciendo música, con unos primeros contactos engendrados con la escucha colectiva de sonidos y ritmos propia de la cultura urbana de fin y comienzo de siglo. El primer Hip Hop dio paso a influencias del Acid Jazz, y siempre con el Funk y el Soul como ejes vertebradores. La nueva electrónica de los 90 (el sonido de sellos como Warp, Ninja Tune o Mo’Wax) también deja huella en los componentes de Arkestra, al igual que la radicalidad del Drum & Bass.
La proyección internacional de Arkestra se ha visto reforzada con la presencia de uno de sus miembros, Mweslee, en la Red Bull Music Academy 2005, que se celebró en la ciudad norteamericana de Seattle. Mweslee también ha actuado en Los Angeles o Ámsterdam y ha editado un disco en el sello holandés Kindred Spirits (hasta entonces sólo reservado a editar a artistas del país), destacando su próxima actuación en el Festival Sonar de Barcelona. También hay que destacar las actuaciones en territorio nacional de Caín o la próxima edición del disco del proyecto de Bflecha, Armadillo.

[fotografía: RBMA, Mwesle en RBMA 05]

Quén dixo que se estaban perdendo as tradicións? A Estación Inverno do
Festival Sinsal é unha demostración de cómo a xente xoven, partindo dos
instrumentos mais tradicionais, as estructuras clásicas e, sobre todo, a
admiración polos grandes creadores, é capaz de renovar con talento, creatividade
e ilusión os discursos, que non as ideas.
A Estación Inverno presenta a varios artistas profundamente coñecedores
da importancia de respetar ós mestres, pero tamén de reivindica-lo seu
momento, o seu turno, o seu tempo.
Dende Arxentina, a Orquesta Típica Fernández Fierro suxire un novo punto
de partida para a música máis representativa do seu país, o Tango.
Dende Alemania, Hauschka proclama un discurso vertebrado coa axuda dun
piano que manipula como un John Cage “postmoderno”. E no Salón Sinsal,
Yellow Swans, e toda unha nova xeneración de xóvenes repartida polo mundo,
recuperan o sentimento dos Futuristas de principios do século XX e ós
ideólogos da música Industrial, e Za, a banda barcelonesa.
E asé comenza o curso

Orquesta Típica Fernández Fierro
_SINSAL 4.0 _ESTACIÓN INVIERNO
Teatro Salesianos.
_Luns 13 de Febreiro.
Entrada 12€ anticipada en: _Sinsalaudio (Vigo), _Gong (Vigo y Santiago)
_Elepé (Vigo).10€ para os Socios-as. 15€ En taquilla.
Portas abertas ás 21.00 horas. _Concertos ás 21.30 horas.

Foto: Enma G.
ZA es un trío del extrarradio barcelonés engendrado el 2002. Aunque su sonoridad sea cercana al underground americano de los 90, el resto de parámetros son mucho más distintos. Sus composiciones se basan en recoger lo que les ha llegado de Amphetamine Reptile, del sonido Seattle, para luego despellejarlo y volverlo a tejer con nuevo género, venido de África, del Five Spot de Nueva York o del local de ensayo de al lado.
El resultado no suele ser nunca el mismo, porque los temas no son cerrados y hay mucho espacio para la imprevisión/improvisación, lo que hace que los cortes no sean redondos, sino más bien un polígono que varía según la toma.
Una de estas tomas fue captada en directo en el estudio Audiomaier para obtener su primer álbum, “Eki eki eki eki eki eki Kazaam”, grabado y producido por Jens Neumaier (12Twelve) y el Sr.Mike.
Za ha compartido escenario con grupos internacionales (YearFuture, Nora Keyes, Excepter, Leatherface) y ya son unos habituales del subuselo estatal (Veracruz, Les Aus, Ensaladilla Rusa, Nisei, Ginferno, Joe K-plan, Sibyl Vane, Murdo, The!Fuck, Dead Man on Campus, Kalaña, DNSR TRN).

¿Sabes quenes son estos personaxes? Mándanos un mail a SINSALaudio coa resposta e participarás no sorteo de varias entradas
]]>
Constituida hace cinco años como desprendimiento de la Orquesta Fernández Branca y definida en el 2001 con su formación y nombre actual, la OTFF edita sus discos, maneja sus fechas y administra su propio club de manera independiente, por lo que la han llamado “la fábrica recuperada del tango”. En el año 2002 editó un primer CD titulado “Envasado en origen”, en 2003 su segundo trabajo discográfico, “Destrucción masiva” y acaban de lanzar el tercero, “Vivo en Europa”, con material grabado en algún lugar cercano a Suiza durante su última gira en octubre de 2004.
Con sus personalísimos arreglos y sus fuertes tangos propios, su desparpajo, sus coloridos atuendos y su compromiso social, han renovado radicalmente la acartonada escena tanguera porteña. Acaban de regresar de su tercera gira europea y en septiembre van a México. Se están presentando todos los lunes a las 22 en La Trastienda Club, Balcarce 460.
En Argentina, se ha dicho de ellos :
“Una banda tanguera con aires de rock. Con escudo y camiseta propia, a la hora de subir a la cancha (…) lo hacen con la prestancia de los músicos más profesionales”
(Sabrina Cuculiansky, Vía Libre, La Nación, 16/7/04)
“Suben al escenario con una formación especuladora, un 4-4-2, que con el correr de los minutos ofrece más de lo que promete”
(Silvia Gómez, Suplemento Sí, Clarín, 16/7/04)
“Miran al tango tradicional desde adentro, nutriéndolo con el pulso de la calle, de donde el tango no debería alejarse tan seguido”.
(Pablo Maronna, Los Inrockuptibles, Abril 2004)
“Como dioses desterrados de algún extraño Olimpo, suben al escenario, callan el caos e hipnotizan a todos. Tocan tangos clásicos con arreglos a medida o composiciones propias. Y siempre suenan potentes, violentos, estremecedores.”
(Cecilia Sosa. SuplementoRadardePágina 12. Marzo de 2005)
El Festival Sinsal 3 se despide con los austriacos Radian, el francés Aï y los DJ’s de Red Bull Music Academy
La tercera edición del Festival Sinsal llega a su conclusión. Dentro de un nuevo formato, denominado ‘Música para Cuatro Estaciones’, el evento del Colectivo SINSALaudio ha llevado a Vigo a algunos de los nombres más destacados de la música de nuestros días. 25 grupos y DJ’s, y alrededor de 1600 asistentes, configuran a Sinsal como un festival de referencia en el panorama musical gallego y español. Cerramos un gran año, en el que la única nota negativa fue la cancelación de la estación verano, cuando los americanos !!! ya calentaban motores para su visita a Vigo, y la falta de un espacio adecuado provocó en el último momento la anulación del concierto.
Para cerrar este Sinsal 3, dos noches con propuestas variadas. Dejamos el Teatro Salesianos, sede habitual de la mayoría de conciertos del festival, y nos trasladamos a nuestra segunda casa, el Club Vademecwm. Así, el viernes 9 de diciembre, los austriacos Radian desplegarán en directo su mezcla de post rock y electrónica, junto al francés DJ AÏ. El sábado 10 varios artistas de Red Bull Music Academy, con el vigués Mweslëe (participante español en la edición 2005), a la cabeza.
Después de acercar a Vigo a grandes nombres de la música contemporánea en sus primeras ediciones, (Múm, Dominique A, Donna Regina, Luna, Hood, No-Neck Blues Band, Damo Suzuki, Explosions in the Sky…), el festival 2005 se abrió en marzo con la estación invierno: Lali Puna, Berg Sans Nipple y Julie Doiron abarrotaron el Teatro Salesianos. En primavera, los americanos Low, junto a Kid Dakota y Nina Nastasia fueron los protagonistas. La estación otoño, celebrada el pasado 2 de noviembre, acogió a The Wedding Present, Final Fantasy y Windy & Carl.
Además de las actuaciones de Salesianos, el festival se desdobló en el denominado Salón Sinsal, que se celebró en el auditorio del Museo de Arte Contemporáneo de Vigo (MARCO), y que acogió propuestas de corte más intimista, como Josephine Foster, James Yorkston, Samara Lubelski, P.G. Six o Gang Gang Dance.
También hubo espacio para una de las presentaciones españolas de Red Bull Music Academy, una conferencia internacional de músicos y DJ’s que cada año se celebra en un lugar del mundo diferente. Para explicar la idea y el funcionamiento de RBMA, en abril y dentro del marco del festival, se organizó un workshop informativo al que asistía como público el productor y DJ vigués Diego Cobo (Mwëslee), una de las cabezas pensantes del colectivo Arkestra, sin saber que, meses más tarde, él sería el elegido para representar a España en la edición 2005 de Red Bull Music Academy en Seattle, de donde acaba de regresar, y que en estos días acoge el segundo turno de participantes. Mwëslee se convirtió, de esta manera, en el segundo vigués que representaba a España en la Academia, pues en 2003 era Víktor Flores, miembro del Colectivo SINSALaudio, quien viajaba a Ciudad del Cabo para vivir la experiencia de Red Bull Music Academy.
PROGRAMA:
VIERNES 9 DICIEMBRE:
23 h. ENTRADA: 6 € (SOCIOS GRATIS. ENTRADA GRATUITA CON EL PASE DE CUALQUIER ESTACIÓN DE SINSAL 3).
SÁBADO 10 DICIEMBRE
RED BULL MUSIC ACADEMY DJ’S
MWESLEE
POPNEBO
SEARCH
VIKTOR FLORES
00.00 h. ENTRADA: 2 € (SOCIOS GRATIS. ENTRADA GRATUITA CON EL PASE DE CUALQUIER ESTACIÓN DE SINSAL 3).
Lugar: VADEMECWM, C/ Iglesias Esponda 30, Vigo.
+ Información:
www.sinsalaudio.com
www.clubevademecum.com
www.redbullmusicacademy.com
www.arkestra.net
www.radian.at
www.teamtendo.com
www.balkon.tv